9 Nisan 1967’de yapılan Genel Kurul’da Tüzük Tadil Komisyonu’nun  hazırladığı taslak madde madde okunarak görüşüldü ve kabul edildi. Yeni tüzükte sendikanın adı Çelik-İş (Türkiye Çelik Sanayii İşçileri Sendikası) olarak belirlendi. Kongrede ayrıca Türk-İş’e üye olunmasına, bu işlemlerin Yönetim  Kurulu tarafından yürütülmesine karar verildi.

Sendikanın 2. Genel Kurulu 4 Aralık 1968’de yapıldı. Kongrede sendika Başkanı  Enver Kaya, bir siyasi partiye üye olduğu ve bu partinin propagandasını yaptığı için eleştirildi. Yapılan oylama sonucunda Yönetim Kurulu’na Enver Kaya (Başkan),  Raşit Özkan (Genel Sekreter), Mehmet Gök (Mali Sekreter), Yusuf Acar, Necdet Sayın, Fehmi Sağlam, Halit Çelikkol, H. İbrahim Saka, M. Ali Bölek, Kadir Öztürk ve Ahmet  Cantek seçildi.

12-13 Aralık 1970’te yapılan 3. Genel Kurul’da Metal-İş Federasyonu’na bağlanma konusu tartışılarak bağlanma yönünde karar alındı. Kongrede  Başkanlığa Enver Kaya, Genel Sekreterliğe Raşit Özkan, Mali Sekreterliğe Mehmet  Gök seçildi.

17 Ekim 1971’deki Olağanüstü Genel Kurul’da sendikanın uzun adındaki Türkiye  kelimesi çıkarılarak sendikanın adı Çelik Sanayii İşçileri Sendikası olarak  kabul edildi ve Türk-İş’in bünyesinde bulunan Metal-İş Federasyonu’na üye olma, üyelikten ayrılma ve üst kuruluşa iştirak edecek delegasyonu tespit etme yetkisinin Sendika Yönetim Kurulu’na verilmesine karar verildi.

Çelik-İş’in Metal-İş Federasyonu’na yaptığı üyelik başvurusu  Metal-İş’in 17 Ocak 1971 tarihli Genel Kurulu’nda kabul edildi. Bu kongrede Çelik-İş Başkanı Enver Kaya, Federasyon Başkanlığı’na seçildi. Federasyon, 17 Kasım 1973’te yaptığı Olağanüstü Genel Kurul’da kendini feshetti, milli tip sendikaya dönüştü.

Çelik-İş’in 21-24 Aralık 1973’teki 4. Genel Kurulu’nda Türk Metal’e  katılma konusunda karar alınamadı. Toplantıda, tüzük değişikliği yapılarak sendikanın adının Çelik-İş (ÇSİS) (Çelik Sanayii İşçileri Sendikası) olmasına karar verildi. Kongrede, Yürütme Kurulu’na Şükrü Korkmazgider (Başkan), Mehmet İyigünler (Başkan Vekili), Erdoğan Çetintür (Genel Sekreter), Seyfi  Bostancı, Halil Büyük Nalça seçildi. Türk Metal’e katılmayan sendika  faaliyetlerini bağımsız olarak devam ettirmeye başladı.

5. Genel Kurul’a gelinceye değin, Türk Metal’e katılma konusu, gerek işçiler,  gerekse sendikanın yetkili kurulları arasında tartışıldı. Bu konuda üç ana görüş vardı. Birinci görüşe göre, Çelik-İş güçlüydü ve hiçbir konfederasyona üye olmadan bağımsız olarak kalması gerekiyordu. İkinci görüş, Türk Metal’e iltihak edilmesini savunurken üçüncü görüş Türk-İş’e Türk  Metal dışında ayrı bir sendika olarak katılınmasını savunuyordu. Sendika, Türk-İş ve Türk Metal’le bu konuda görüşmeler yaptı. Ayrı bir sendika olarak Türk-İş’e üye olunması Türk-İş Ana Tüzüğü hükümlerine aykırı olduğundan, ya Türk Metal’e iltihak edilecek ya da Türk-İş bünyesinde kurulacak bir sendikaya Türk Metal’le birlikte iltihak edilecekti. Çelik-İş Yönetim Kurulu,  Türk-İş bünyesinde kurulacak üçüncü bir sendikaya üye olunmasına karar verdi. Bu karar doğrultusunda 20 Aralık 1976’da Türk Çelik Metal (Türkiye Çelik Metal Mühimmat Makine Metalden Mamul Eşya Oto Montaj ve Yardımcı İşçiler Sendikası) kuruldu.

Türk Çelik Metal’in kuruluşundan bir gün sonra 21 Aralık 1976’da Çelik-İş  5. Genel Kurulu toplandı. Toplantı gündemini, Türk Metal Çelik Metal’e iltihak ve fesih maddesiyle tasfiye komisyonunun seçimi konusu oluştururken, seçimler maddesi gündemde yoktu. Ancak verilen bir önergenin kabulüyle gündeme seçimler maddesi eklenerek iltihak oylaması seçimlerin ardına bırakıldı. Kongrede, Yürütme Kurulu’na Şükrü Korkmazgider (Başkan), Mehmet Şirin (İkinci Başkan), Halil Kolağasıoğlu (Genel Sekreter), Ali Karadağ ve Muharrem Irmak seçildi. İltihak  kararının alınmadığı toplantıda sendikanın merkezinin Ankara’ya taşınmasına  da karar verildi.

9 Ekim 1979’da Çalışma Bakanlığı tarafından, Çelik-İş Sendikası’nın  tüzel kişiliğini temsil eden Genel Başkan ve Yönetim Kurulu üyeleri hakkında, sendikanın tüzüğünde gösterilen amaç dışında ticari faaliyette bulundukları Cumhuriyet Savcılığı’na suç duyurusunda bulunuldu ve kovuşturma açılarak yargılanmaları istendi.

Çelik-İş’le Türk Metal’in birleşmeleri 1979 yılında yeniden gündeme geldi.  Türk Çelik Metal Sendikası yeniden kuruldu ve Başkanlığına Türk Metal’in Başkanı Mustafa Özbek, Genel Sekreterliğe Türk Metal’den İbrahim Delibaş  getirildi. 13 Aralık 1979 günkü Son Havadis Gazetesi’nde yayımlanan bir ilanda, Türk Metal’in I. Genel Kurulu’nun 14 Aralık tarihinde yapılacağına ilişkin eski ilanın iptal edildiği, Türk Metal’in aynı tarihli Adalet Gazetesi’ne verdiği bir  ilanda ise, Çelik-İş’le birleşme olanağı bulunmadığı için Türk Metal’in 16  Aralık 1979 tarihinde yapılacağı ilan edilen Olağanüstü Genel Kurulu’nun iptal  edildiği bildiriliyordu.

Bu ilanlara rağmen Çelik-İş’in 6. Genel Kurulu ilan edildiği gibi 16 Aralık  1979’da toplandı. Ancak Türk Metal’in tavrındaki değişiklikten sonra ne yapılacağı konusunda anlaşmazlık çıktı. Karabük ve Ereğli delegasyonları Genel Kurul’a katılmadılar. Gündemde değişiklik yapıldı ve Çelik-İş olarak  çalışmaların sürdürülmesi kararlaştırıldı. Kongrede, Başkanlığa Şükrü  Korkmazgider, Genel Başkan Vekilliğine İsmet Paşabeyoğlu, Genel Sekreterliğe  Muharrem Irmak, Mali Sekreterliğe Münir Oğuzoğlu, Eğitim ve Teşkilatlandırma Sekreterliğine Abdullah Dağıştanlı seçildi.

6. Genel Kurul’da meydana gelen karışıklıklar nedeniyle Genel Kurul’dan 42 gün  sonra 27 Ocak 1980’de Olağanüstü Genel Kurul’a gidildi. Tüzük değişikliğinin yapıldığı toplantıda Şükrü Kormazgider Başkanlığa, İsmet Paşabeyoğlu İkinci Başkanlığa, Metin Türker Genel Sekreterliğe, Münir Oğuzoğlu, Muharrem Irmak, Abdullah Dağıstanlı ve Metin Şimşek Sekreterliklere seçildiler.

20-21 Kasım 1982’de yapılan 7. Genel Kurul’da Şükrü Kormazgider Başkanlığa,  Hüsamettin Delibaş Başkan Vekilliğine, H. Ferudun Tankut Mali Sekreterliğene, Halil  Yıldırım Eğitim Sekreterliğine, Ali Gözükara Teşkilatlandırma Sekreterliğine, Alaattin Durak Mevzuat ve Araştırma Sekreterliğine seçildi. Yönetim Kurulu tarafından kongreye sunulan çalışma raporunda, 12 Eylül askeri müdahalesi ve Milli  Güvenlik Konseyi övülerek, faaliyetleri durdurulan ve yöneticileri tutuklanan sendika ve konfederasyonlar “Sovyet Beşinci Kol Karargahı” olarak nitelendirildi. Raporda ayrıca, “12 Eylül’den sonra işyerlerinde sendikal mücadelenin daha da  demokratikleştiği” iddia edildi.

25 Haziran 1983’te 2821 sayılı yasanın I. maddesi gereğince tüzük  değişikliği için Olağanüstü Genel Kurul’a gidildi.

Çelik-İş’in 8. Genel Kurulu 24-25 Aralık 1983’te yapıldı. Kongrede  Başkanlığa Mehmet Kurtulan, Genel Sekreterliğe Metin Türker, Sekreterliklere Niyazi  Yüksel, Muharrem Uzunçelebi ve Yaşar Deniz Özdemirel seçildi.

ÖZÇELİK-İŞ SENDİKASI

Çelik-İş, Ankara’da 22 Şubat 1991 tarihinde yaptığı Genel Kurulu’nda kendini  feshederek Özdemir-İş’e katılma kararı aldı.

Kuruluşunda 6.637 üyesi bulunan sendikanın Çalışma Bakanlığı’a bildirdiği  üye sayısı 29 Mart 1971 itibariyle 146’sı kadın olmak üzere toplam 10 bin 850, 26 Mart 1973 itibariyle 155’i kadın olmak üzere toplam 18 bin 829, 1983’te 37 bin 772, Temmuz 1985’te 46 bin 892, Özdemir-İş’le birleştiği 1991 başında 40 bin 93’tü.

ÖZDEMİR-İŞ SENDİKASI

(Türkiye Özdemir Çelik Madeni Eşya ve Oto Sanayii  İşçileri Sendikası)

11 Mayıs 1976’da, Metal İş kolunda faaliyet göstermek üzere, Özdemir-İş  (Türkiye Özdemir Çelik Madeni Eşya ve Oto Sanayii İşçileri Sendikası) adıyla İskenderun-Hatay’da kurulan Hak-İş ve IMF üyesi işçi sendikası.

Kurucuları; Ökkeş Cansız (Başkan), Şehmuz Daban (Başkan Vekili), Hıfzullah  Danış (Genel Sekreter), Selim Şimşek, Hüsameddin Öncel, Hüseyin Çorbacı, Ömer  Semerci, Süleyman Özgen, Mustafa Bozat, A. Kadir Şahin, Ömer Karakaya, Celaleddin Eren  ve Ahmet Kılınçer’di.

Sendikanın ilk Genel Kurul’u 21 Kasım 1976’da yapıldı. Genel Kurul’da  Başkanlığa Abdulhekim Kaplan, Başkan Vekilliğine Ahmet Bozoğlan ve Genel  Sekreterliğe Hasan Özdemir seçildi.

14 Nisan 1977’de sendikanın Ankara Şubesi kurularak Başkanlığa Ali Kaçar  getirildi.

20 Temmuz 1977’de toplanan Genel Kurul’da tüzük değişikliği yapıldı. Yeni tüzüğün I. maddesinde sendikanın adı Özdemir-İş Sendikası olarak geçti. Genel Kurul’da Başkanlığa Abdulhekim Kaplan, Başkan Yardımcılığına ise Mehmet Ledik seçildi.

8 Kasım 1977’de olağanüstü olarak toplanan Genel Kurul’da Abdulhekim Kaplan  yeniden seçilirken, Mehmet Asena Başkan Vekilliğine, Ali Kaçar ise Genel Sekreterliğe  seçildi.

1978 yılında, Özdemir-İş Sendikası ile yine Hak-İş üyesi olan Öz Donat-İş  (Zirai Donatım Tarım Aletleri Takım Tezgahları ve Madeni Eşya Sanayii İşçileri Sendikası) ve Tümsan-İş (Türkiye Milli Sanayii İşçileri Sendikası) arasında bir birleşme sağlanması için görüşmeler başlatıldı. Görüşmeler sonunda birleşme kararı alındı.

Birleşme ilkeleri şöyleydi:

a) Birleşme halinde Sendika Genel  Merkezi Ankara’da olacaktır. Bunun için Özdemir-İş İskendererun ve Tümsan-İş  Karadeniz Ereğli’deki Genel Merkezlerini hemen Ankara’ya nakledeceklerdir.

b) Bazı  işyerlerinde verilen yetki mücadelelerinin akim kalması için, bu birleşme 1979 sonlarında yapılacaktır.

 c) Birleşme Özdemir-İş adı altında olacak, Öz  Donat-İş ve Tümsan-İş iltihak için, Özdemir-İş de bu iltihaklardan sonra yeni bir  kadro teşekkülü için olağanüstü genel kurula gidecektir.”

Özdemir-İş, Haziran 1979’da 46 delegenin katılımıyla yaptığı Genel  Kurul’da Sendika Genel Merkezi’ni İskenderun’dan Ankara’ya taşıma kararı  aldı. Genel Kurul’da Başkanlığa Ali Kaçar, Başkan Vekilliğine Saffet Polatterkin ve Genel Sekreterliğe Ersönmez Yarbay seçildi.

Varılan ilke kararları uyarınca üç sendika 1979 yılı Aralık ayında  olağanüstü genel kurullarını yaptılar. Özdemir-İş’in 22 Aralık 1979’daki Olağanüstü Genel Kurulu’nda, tüzük değişikliği yapılarak Sendika’nın uzun  adı Türkiye Öz Demir-Çelik Madeni Eşya ve Oto Sanayii İşçileri Sendikası olarak değiştirildi. Genel Kurul’da Başkanlığa Ali Kaçar, Genel Sekreterliğe ise
Zekeriya İlkdoğan getirildi.

Sendika’nın 7 Mart 1982 tarihindeki 3. Genel Kurulu’nda, Yönetim Kurulu’nun  Genel Kurul öncesinde delegelere dağıttığı tüzük değişikliği önerisi olduğu gibi kabul edildi. Kabul edilen yeni tüzükte Sendika’nın uzun adı, başındaki “Türkiye” kelimesi çıkartılarak Öz Demir, Çelik Madeni Eşya ve Oto Sanayii İşçileri Sendikası olarak yer aldı. Genel Kurul’da Başkan ve Genel Sekreter değişmedi. Ancak Genel Sekreter Zekeriya İlkdoğan’ın sonradan istifa etmesi  nedeniyle bu göreve Mustafa Elveren getirildi. Sendika’nın bu tarihte Ankara, Erzurum,  Urfa ve İskenderun’da şubeleri, Kayseri’de ise bölge temsilciliği bulunuyordu.

Sendika Ana Tüzüğü’nün 2821 Sayılı Sendikalar Kanunu’na uyarlanması için  yapılan 3 Eylül 1983 tarihindeki Olağanüstü Genel Kurul’un ardından 3-4 Aralık 1983 günlerinde toplanan Genel Kurul’da, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’nın gerekli gördüğü tüzük değişikliği yapılarak Başkanlığa Mehmet Aras getirildi.

27 Temmuz 1985’te toplanan Olağanüstü Genel Kurul’da, Çalışma ve Sosyal  Güvenlik Bakanlığı’nca düzeltilmesi istenen tüzük maddeleri değiştirildi ve  boşalan sendika organları için seçim yapıldı.

2 Nisan 1984’te Öz Metal-İş (Metal Sanayii İşçileri Sendikası) ve 15 Temmuz  1984’te Ege Metal-İş (Metal ve Metalden Mamul Eşya Sanayii İşçileri Sendikası)  Özdemir-İş’e iltihak etti. Ardından, Tüm Metal-İş (Tüm Madeni Eşya Oto Metal ve  Montaj Sanayii İşçileri Sendikası) ve Çelik-Sen (Türkiye Demir ve Çelik Sanayii İşçileri Sendikası) de Özdemir-İş’e iltihak etti.

Sendika 8-9 Kasım 1986 tarihlerinde 5. Genel Kurulu’nu yaptı. Hak-İş Genel  Başkanı Necati Çelik, Öz İplik-İş Genel Başkanı Mehmet Er ve Hizmet-İş Genel Başkanı Mahmut Arslan’ın birer konuşma yaptığı toplantıda, bazı tüzük  maddeleri değiştirildi ve Yönetim Kurulu’na Mehmet Aras (Başkan), Mustafa Elveren  (Genel Sekreter), Mustafa Atlı, Eyüp Karaderili ve Keramettin Aslan seçildi.

Sendikanın 6. Genel Kurulu 14-15 Ekim 1989 tarihinde toplandı. Devlet Bakanı Cemil  Çiçek, Hak-İş Genel Başkanı Necati Çelik, Sosyalist Parti Genel Sekreteri Yalçın  Büyükdağlı ve Otomobil-İş Genel Sekreteri Celal Özdoğan’ın birer konuşma  yaptığı Genel Kurul’da, Yönetim Kurulu’na Mehmet Aras (Başkan), Mustafa Elveren (Genel Sekreter), Mustafa Atlı, Kemal Özmen ve Keramettin Aslan seçildi.

ÖZÇELİK-İŞ SENDİKASI (Öz Demir Çelik, Madeni Eşya ve Sanayii İşçileri  Sendikası)

1991 yılında  Özdemir-İş’in Çelik-İş’le (Türkiye Çelik Sanayii İşçileri Sendikası) yaptığı toplantılar sonucunda iki sendikanın birleşmesine karar verildi. İki sendika arasında imzalanan protokole göre, her iki sendika eşit şartlarda birleşecek,  yeni sendikanın adı Özçelik-İş olacak ve Hak-İş Konfederasyonu’na bağlı olacaktı. Ayrıca her iki sendikaya ait şubelerin Özçelik-İş’in şubeleri olarak faaliyet sürdürmeleri kararlaştırıldı.

Çelik-İş, 22 Şubat 1991’de Ankara’da yaptığı Genel Kurul’da  Özdemir-İş’e katılma kararı aldı. 23-24 Şubat 1991’de toplanan Özdemir-İş Genel Kurulu’nda ise bu katılma kararı onaylanarak sendikanın adı Özçelik-İş  (Madeni Eşya ve Oto Sanayii İşçileri Sendikası) olarak değiştirildi ve IMF’ye  üye olunmasına karar verildi. Genel Kurul’da Özçelik-İş Yönetim Kurulu’na  Mehmet Aras (Başkan), Abdullah Kaplan (Başkan Vekili), Metin Türker (Genel Sekreter), H. Ferudun Tankut, Mustafa Atlı, Keramettin Aslan, Mustafa Elveren ve M. Kemal Can seçildi.

Özçelik-İş

 7. Genel Kurulu 9-11 Ekim 1992 tarihlerinde toplandı. Yönetim Kurulu  için iki ayrı listenin yarıştığı Genel Kurul’da seçimleri Metin Türker’in listesi kazandı. Sendikanın yeni yönetiminde Metin Türker (Başkan), Abdullah Kaplan (Başkan Vekili), Sertif Kahraman (Genel Sekreter), Kadir Uzun, H. Ferudun Tankut, Mustafa Aydın, Recai Başkan ve Mustafa Kemal Can yer aldılar.

Sendika, 8 Ekim 1993’te İstanbul’da yaptığı bir basın toplantısıyla  özelleştirme karşıtı bir kampanya başlattı. Kampanya sırasında afişler asan sendika, 28-29 Ekim 1993’te Karabük’te “Türkiye Demir ve Çelik İşletmeleri’nde Özelleştirme ve Alternatif Çözümler” başlıklı bir panel
düzenledi.

Özçelik-İş, 6 Şubat 1993’te İskenderun’da ve 15 Kasım 1993’te  Karabük’te, 23 Şubat 2000 tarihinde Kırıkkale’de Ön Teşhis ve Check-up Merkezleri’ni kurdu. 5 Şubat 1994’te ise İstanbul’da Gezici Ön Teşhis ve  Check-up Merkezi’ni açtı.

24-25 Nisan 1993’te yapılan Olağanüstü Genel Kurul’da Yönetim Kurulu’na  Metin Türker (Başkan), Mustafa Kemal Can (Başkan Yardımcısı), Recai Başkan (Genel  Sekreter), Hikmet Ferudun Tankut, Keramettin Aslan, Mustafa Atlı, Mustafa Aydın ve Mustafa Elveren seçildi.

Hükümetin Karabük Demir-Çelik Fabrikalarını kapatma kararını protesto için 24 Nisan 1994’te Karabük’te Özçelik-İş tarafından bir miting düzenlendi. Özçelik-İş Sendikası Başkanı Metin Türker’in konuştuğu mitingde, işçiler ve katılanlar başlarına siyah bant taktılar. Mitinge diğer sendika, kuruluş ve demokratik kitle örgütleri de katıldı.

1994 yılı KARDEMİR’in kapatılmasını protesto eylemleriyle geçti.

Sendikanın ve kamuoyunun ısrarlı baskıları karşısında kurulan Karabük Demir-Çelik Fabrikaları İnceleme Kurulu’nun hazırladığı rapor, işletmenin az bir yatırımla modernize edilebileceğini ve kara geçebileceğini bildiriyordu. Sendikanın öncülüğünde KARDEMİR’in işçi, sanayici, esnaf ve yöre halkının kuracağı KARDEMİR A.Ş. tarafından devralınmasını kararlaştırdı. Hükümet ikna edildi ve bakım onarımları devir öncesi yapmayı kabul etti.

31 Aralık 1994’te devir süreci başladı. KARDEMİR’de işçinin payı yüzde 35,  sanayicinin payı yüzde 30, esnafın payı yüzde 10 ve yöre halkının payı yüzde 25 olarak belirlendi. Daha sonra hisse oranlarında meydana gelen değişikliklerden dolayı işçi hissesi (A grubu) yüzde 51,8’e, sanayi hissesi (B grubu) yüzde 24,7’ye, esnaf kuruluşlarının hissesi (C grubu) yüzde 1,3’e, yöre halkı ve işçi emeklilerinin hisse grubu (D grubu) ise yüzde 22,7’ye yükseltildi.

Özçelik-İş Sendikası Genel Başkanı Metin Türker, Genel Mali Sekreteri Hikmet Ferudun Tankut, Genel Teşkilatlanma Sekreteri Mustafa Atlı, Karabük Şube Başkanı  Taner Canyurt, Şube Sekreteri Ruhi Ayhan, Şube Mali Sekreteri Osman Nuri Bal, Karabük Ticaret ve Sanayi Odası Başkanı Kamil Güleç, Karabük Haddeciler Derneği Başkanı Mutullah Yolbulan’dan oluşan şirket Kurucular Kurulu KARDEMİR A.Ş.’nin çalışma prensiplerini, işletme ve yönetim ilkelerini içeren sözleşmeyi tamamladı. 30 Mart 1995’te imzalanan devir sözleşmesi ile KARDEMİR A.Ş. işletmeyi devraldı.

9-11 Haziran 1995’de toplanan 8. Genel Kurul’da tüzükte Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’nca istenen değişiklikler yapıldı.

ANAP Genel Başkanı Mesut Yılmaz ve Kuzey Kıbrıs Kamu-Sen Genel Başkanı Ahmet Ötüken’in birer konuşma yaptığı Genel Kurul’da Yönetim Kurulu’na Metin Türker (Başkan), Mustafa Kemal Can (Başkan Yardımcısı), Hikmet Ferudun Tankut, Mustafa Atlı ve Keramettin Aslan seçildi.

5-6-7 Mart 1999 tarihinde yapılan 9. Olağan Genel Kurul’da Yönetim Kurulu’na Recai Başkan (Genel Başkan), Mustafa Atlı (Genel Sekreter), Hikmet Ferudun Tankut (Genel Mali Sekreter), Mustafa Kemal Can (Genel Teşkilatlanma Sekreteri) ve Mustafa Toruntay (Genel Eğitim Sekreteri) seçildi.

4-5 Kasım 2000 tarihinde yapılan Olağanüstü Genel Kurul’da ise Yönetim Kurulu’na Recai Başkan (Genel Başkan), Şenel Oğuz (Genel Sekreter), Hikmet Ferudun Tankut (Genel Mali Sekreter), Mustafa Kemal Can (Genel Teşkilatlanma Sekreteri) ve Osman Nuri Bal (Genel Eğitim Sekreteri) seçildi.

Özçelik-İş Sendikası Genel Başkanı Recai Başkan’ın, 14 Ağustos 2001 tarihinde Özçelik-İş Sendikası Genel Başkanlığı görevinden istifa etmesi üzerine Genişletilmiş Başkanlar Kurulu, konu hakkında değerlendirmelerde bulunarak, Recai Başkan’dan boşalan Özçelik-İş Sendikası Genel Başkanlığı için, Hak-İş Konfederasyonu ve Özçelik-İş Sendikası Genel Mali Sekreteri Hikmet Ferudun Tankut’u Özçelik-İş Sendikası Genel Yönetim Kurulu’na oybirliğiyle önerdi.

Özçelik-İş Sendikası Genişletilmiş Başkanlar Kurulu tavsiye kararı üzerine 15 Ağustos 2001 tarihinde toplanan Genel Yönetim Kurulu, Hikmet Ferudun Tankut’u oybirliğiyle Özçelik-İş Sendikası Genel Başkanlığı’na seçti. Boşalan Özçelik-İş Sendikası Genel Mali Sekreterliği görevine ise sendikamızın Genel Teşkilatlandırma Sekreteri Mustafa Kemal Can getirildi. Mustafa Kemal Can’dan boşalan Teşkilatlandırma Sekreterliği görevini ise Özçelik-İş Sendikası Genel Sekreteri Şenel Oğuz’un vekaleten yürütülmesine karar verildi.

Özçelik-İş Gazetesi ve Özçelik-İş Dergisi adında iki yayın organı olan Sendika’nın, Temmuz 2001 itibariyle 14 Şubesi ve bir Bölge Temsilciliği olup, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’na 84 bin 65 üye bildirmiştir.

Özçelik-iş Sendikasının 10. Olağan Genel Kurulu 20-21-22- Aralık 2002 tarihinde Ankara Dedeman Otelinde yapıldı. Bu Genel Kurulda, Sendika Anatüzüğünde yapılan değişiklikle Sendikanın Unvanı (ÇELİK-İŞ) Demir, Çelik, Metal ve Metal Mamulleri İşçileri Sendikası" olarak değişti.