METİN TÜRKER’İN HAYATI VE MÜCADELESİ

Metin Türker, 1938 yılında Trabzon’un Sürmene ilçesinde doğdu. 1954’te Karabük Demir Çelik İşletmelerinde çalışmaya başlaması Metin Türker’in hayat mücadelesindeki dönüm noktasıdır.

Çelik-İş Sendikası Genel Başkanı Metin Türker’in hayatı mücadelelerle geçti. Onun hayatına yön veren en böyük olay “Tamamen tesadüf” dediği sendikacılığa başladığı tarih olmuştu.

Sendikacılığa İlk Adım
Karabük Şube Başkanı Mehmet Özdemir’in “Ekip halinde çalışalım sen bize abilik yap” ricasını kıramayan Türker, ilk girdiği delege seçimlerinde başarılı olamamıştı, ancak sendika içi rekabetin havasını solumak, ikinci kez seçimlere katılmasına sebep olmuştu. Bu sefer başarmış ve lokal raportör olarak sendikal hayata adımlarını atmıştı.

İkinci kez katıldığı delege seçimlerini kazandıktan sonra artık işçi liderliğine giden yol açılmıştı. Lokal raportörlüğü işçiler arasında sevilmesinin yolunu açmış, Ocak 1980’de yapılan olağanüstü genel kurulda genel sekreterlik görevine getirilmişti. Metin Türker, elim bir trafik kazası sonucu hayatını kaybeden genel başkanın yerine geçici görevlendirilmesi ile Çelik-İş Sendikası Genel Başkanlığı başlamıştır.

Genel Başkan Türker bir açıklamasında şunlara yer veriyor: Ben hiç bir konuda ihtiraslı olmadım, değilim de. Bir görev aldığım zaman geceli gündüzlü çalışmam benim özelliğimdir. Başarılı olmak için çok çalışırım. Bulunduğum bütün cemiyetlerde sevildim. Her kesimden arkadaşım var.”

O kendisini kasaba sendikacısı olarak ifade ediyordu.
“Biz gidip Ankara’da kalsak bu işçiler yakamıza yapışır. Şehir kökenli diğer sendikacılara benzemeyiz. Bizim en büyük gücümüz üyelerimizle sürekli birarada olmaktan kaynaklanıyor.”

137 Günlük Şanlı Grev
Karabük ve İskenderun Demir Çelik Fabrikalarında yapmış olduğu 137 günlük grev onun ününü daha da artırmıştı. Bu grev esnasında akla hayale gelmedik eylem planları ortaya koyan, açlık grevi yapan Metin Türker’e artık Türk Welesası diyorlardı. Onun bu mücadelesi işçilerin ücretin yüzde 359 artırılmasını sağlamıştı. Onun bu konudaki mücadelesi bununla sınırlı değildi, o eylemlerde hep öndeydi. Nerede işçinin bir sıkıntısı varsa oraya gidiyordu.

137 gün süren grev hiç şüphesiz ki işçilere de çok şey öğretti. İşçiler önce kendi güçlerini tanıdılar ve 80’den beri üzerlerine ekilen ölü toprağından sıyrıldılar. Ancak grev sadece işçilere değil sendikacılara da okul oldu.

“Grev bize en başta dayanışmayı öğretti. Ben iyi sendikacıyım demiyorum, daha işin başındayız. İşçinin dayanışmasını temin eden ve bunun mücadelesini veren sendikacı bundan böyle iyi sendikacıdır. İşçiye danışılmadan mücadele verilmesinin mümkün olmadığını da bu grev ortaya koymuştur.”

On sene gibi kısa bir sürede lokal raportörlüğünden, sendika genel başkanlığına yükselen Türker, sendikacılığın zor meslek haline geldiği 80’li yıllarda sendika genel sekreterliği görevi nedeni ile 80 öncesi sendikacılıkla bugünkü sendikacılığı şöyle karşılaştırıyordu:

“1980 öncesinde yasalar bugünkü yasalardan çok daha iyi bir düzeydeydi. Yetişmiş çok iyi sendikacılar vardı. Eylemli sendikacılık anlayışı vardı. Bugün ise sendikacılık çok zor, sınırlı bir alan. Yasa sendikacıyı bulunduğu odaya hapsetmiştir.”

Spor ve Futbol
Onun ikinci tutkusu futbol olmuştur. Gençlik yıllarında amatör olarak futbol oynayan Türker, vefatından önce de Karabükspor’un ölümsüz başkanı oldu.

Sendikacılığın sadece ücret sendikacılığı olmadığını bilen Türker, bir sosyal faaliyet olarak sendika şubelerinin organize ettiği futbol müsabakalarında da forma giymeye devam etti.

Onun futbola olan ilgisi sadece vakit geçirmekten ibaret değildi. Karabükspor’un başına yönetici ve Karabüksporun başarıya koşmasına ön ayak oldu.

Kardemir Mucizesi
Özelleştirme rüzgarları esiyordu. Fabrikalar zarar ettiriliyordu. Karabük Demir Çelik Fabrikaları da bu oyunun içerisindeydi. Sonunda Fabrikanın kapatılmasına karar verildi. Fakat karşılarında işçinin alınterinin mücadelesini veren Metin Türker ve ekibi vardı.

Türker 1,5 yıl süren zorlu bir mücadeleden sonra fabrikanın “1 lira” gibi sembolik bir ücretle işçilere devredilmesini sağladı.

“Ben bu fabrikayı kapattırırsam beni haddahane meydanına asın” diyerek eylemleri başlatan Türker’in Kardemir’i kapattırmayız. Ankara’yı işgal eder gene de bu fabrikayı kapattırmayız. Bu şehri kimse ölüme mahkum edemez” sözleri hala kulaklarda çınlıyor. Sonunda bu mücadelesinde de başarılı oldu Metin Türker.

Hak-İş Genel Sekreteri
Metin Türker, Çelik-İş Sendikası ile Özdemir-İş Sendikasının birleşmesinden oluşan Özçelik-İş Sendikası’nda genel sekreterlik görevine getirilmişti. 1992 yılında yapılan genel kurulda Özçelik-İş Sendikası Genel Başkanlığına seçilen Türker, aynı yıl yapılan Hak-İş Genel Kurulunda Hak-İş Genel Sekreterliğine seçildi. Türker bu görevini 1995 yılına kadar sürdürdü.

Türker Siyasette
Metin Türker’in hayatındaki üçüncü dönüm noktasi ise siyasi çalışmalarıydı. Sadece işçilere değil, tüm halkımıza hizmet etmek isteyen Türker, bu amaçla da siyasete soyundu. Fakat girdiği seçimlerde milletvekili seçilemedi. Onun siyasi çalışmaları son milletvekilliği genel seçiminde aday olmakla sınırlı değildi.

Adalet Partisi Karabük ilçe lokalinde otururken “tesadüfen” delege seçiliyor. Hemen peşinden yine tesadüfen partisinin ilçe sekreterliğine getiriliyor. Bu arada ilçe başkanının ölmesi ile geçici bir süre ilçe başkanlığı bile yapıyordu.

Onun siyasette de başarılı olacağına, bu memlekete birçok hizmetlerde bulunacağına inanıyorduk. Fakat ömrü yetmedi. 1996 yılının sonlarında yakalandığı amansız hastalığın elinden kurtulamadı. 1938 yılında gözlerini açtığı dünyaya, 1997 yılının bir sonbahar günü veda ediyordu.

Ruhun Şad olsun Metin Türker....